نمودار b 11 - پلان گالديرى از طراحى كمپفر و طرح ساده شده به وسيله ه گوبه برپا شد و نام محله‌اى را گرفت كه پل در كنار آن ساخته شده بود ( عكس a 44 ) . اين پل با اينكه از نظر طول نصف طول پل اللهورديخان ( 132 در حدود 300 متر ) است ولى كوشكهاى حجيم هشت ضلعى كه در وسط رودخانه مثل يك پوزه كشتى در هردو طرف بدان سوار است ، فضاى زيادى را به خود اختصاص داده است . از اينها گذشته پل خواجو بر خلاف سلف خود ، روى سكوى سنگى بلندى قرارگرفته كه در قسمت شرقى با يك سلسله از پلكانهاى رو به آبراهه به طرف رودخانه شيب دارد درحاليكه در قسمت غربى ديواره‌هاى نيزه‌شكل جريان آب رودخانه را مىشكنند . اين سكو كه طاقگان پل بر روى آن قرار دارد بنا را تبديل به يك نقشه‌نماى سه طبقه حجيم كرده كه در شرايط عالى انعطاف قرار گرفته است ( تصوير 12 ) . كوشكهاى كوچك نيم هشت ضلعى كه كوچك شده رونوشت اين شاهكار بزرگ است ، در پايانه پل جاىگرفته و پل را تمام كرده است . اين پل من حيث بصرى تنوع و فشردگىاى دارد كه فراتر از اندازه يكنواخت پل اللّهورديخان رفته است . از نظر كردوكار هم يك بناى كاملا پيچيده و بغرنج است . بخش فوقانى به يك خط سير ميانى براى اسب و گاريها با مسير عابر پياده طاقدار در هردو طرف تقسيم شده است . پائين‌ترين بخش آن به‌گونهءبندى عمل مىكند كه در پهن‌ترين محدوده‌اش 26 متر است ؛ هنگامى كه آب‌بندها بسته مىشود سطح آب رودخانه دو متر بالا مىآيد . كوشك وسطى